چگونگی رفتار با بچه ها در زمان از دست دادن والدین - وبلاگ عالی

به گزارش وبلاگ عالی، خبرنگاران/همدان یک روانشناس در همدان گفت: زمانی که بچه ها خانواده خود را از دست می دهند احساسات دردناکی از خود نشان می دهند که باید این احساسات را در مقابله با مکانیسم های منفی مدیریت کنیم.

سید نصرت الله میرمعینی در گفت و گو با وبلاگ عالی، با بیان اینکه از دست دادن خانواده تجربه دردناکی است، اظهارکرد: گوشه گیری های طولانی مدت، عدم مراقبت از خود و یا رفتارهایی که زندگی با او را مشکل می نماید؛ نمونه هایی از مکانیسم منفی است که کودک در این زمان از خود بروز می دهد.

وی با بیان اینکه این موضوع به سن بچه ها ارتباط دارد، توضیح داد: بچه های که سن کمی دارند متوجه اتفاق اتفاق افتاده نیستند یا اصلاً مفهوم مرگ را درک نمی نمایند و کمی دیرتر می فهمند که با چه تغییرات بزرگی در زندگی روبه رو هستند.

میرمعینی با اشاره به اینکه در بچه ها بالای شش سال این داستان کاملاً فرق دارد، اضافه نمود: در این سنین، بچه ها اغلب آمادگی درک آنچه باعث اختلال به این بزرگی در زندگی روزمره شان شده را دارند و می توانیم این واقعیت تلخ و غم انگیز را برایشان بازگو کنیم تا بتوانند خود را با واقعیت و زندگی تازه وفق دهند.

وی این فرایند را در سنین نوجوانی سخت تر دانست و گفت: احساسات در این دوره قدرتمندتر است و به سختی می توان آن را کنترل کرد، بهتر است برای کاهش غم و اندوه، آرام کردن آن ها و جلوگیری از آسیب به روانشناس مراجعه نمایند تا بتوانند قدرت کنترل احساسات خود را تقویت نمایند.

میرمعینی با اشاره به اینکه ما باید با بچه های که خانواده خود را در دوران کرونا از دست داده اند صادق باشیم، توضیح داد: باید از بازگو کردن این اتفاق برای بچه ها زیر پنج سال امتناع کنیم مگر در وقتی که بهانه می گیرند و آن موقع هم باید با الفاظ صحیح و درست به آن ها گفته گردد.

این روانشناس اضافه نمود: اما به بچه های که بیشتر از پنج سال سن دارند و بیشتر از سن خود می فهمند حتماً باید این موضوع اندوهگین را گفت تا بتوانند خود را با زندگی تازه سازگار نمایند.

وی ادامه داد: فرزندی که به مادر خود خیلی وابسته بوده ولی به دلیل بیماری کرونا او را از دست داده است، خانواده باید کودک را به خود نزدیک تر کند تا بداند تنها نیست و امنیت کامل را دارد، کودک در هر سنی باشد باید حمایت های لازم از طرف خانواده صورت گیرد، به ویژه در خانواده هایی که ارتباط نزدیکی بین پدر، برادر یا خواهر با کودک برقرار نیست.

میرمعینی در انتها یادآور شد: مشکل ما عدم ارتباط درست و صحیح در زمان اندوه است و همین مسئله باعث می گردد که کودک در هر سنی از خانواده دوری کند و یا دست به کار خطرناکی بزند، این مرحله یک فرایند طولانی است که می توانیم با بروز رفتار خطرناک از کودک به روانپزشک یا روانشناس مراجعه کنیم تا روحیه خشمگین او را کاهش دهیم.